İnsan Bazen Kendine de Geç Kalır

İnsan Bazen Kendine de Geç Kalır

Hayatın içinde öyle bir koşuşturma vardır ki insan bazen nereye yetişmeye çalıştığını bile unutuyor. Birilerinin beklentilerini karşılamak, sevdiklerini mutlu etmek, kırılan kalpleri onarmak ve herkese iyi gelmek için çabalarken kendi içindeki sessizliği duymamaya başlıyor.

Sonra bir gün duruyor insan…

Aynaya bakıyor ve kendisine yabancılaşmış gibi hissediyor. Eskiden heyecan duyduğu şeyler artık aynı mutluluğu vermiyor. Gitmek istediği yerleri erteliyor, kurduğu hayalleri bekletiyor, kendisi için yapmak istediği her şeyi başka bir zamana bırakıyor.

Oysa hayat, sürekli başkalarının ihtiyaçlarına göre yaşanacak kadar uzun değil.

Herkese Yetişirken Kendini Unutmak

İnsan bazen sevdiklerini kaybetmemek için kendinden vazgeçiyor. Bir tartışma çıkmasın diye susuyor, biri üzülmesin diye kendi kırgınlığını saklıyor. Anlaşılmak istiyor ama anlatmaktan yoruluyor.

En acısı da zamanla bu durumu normal kabul etmeye başlaması…

Herkes onun güçlü olduğunu düşünüyor. Çünkü hep ayakta, hep çözüm üreten, hep birilerinin yanında olan kişi o.

Ama kimse güçlü görünen insanların da yorulabileceğini, bazen yalnızca birinin gelip "Sen gerçekten nasılsın?" diye sormasına ihtiyaç duyabileceğini düşünmüyor.

Zaman Geçiyor, Ertelenen Hayaller Birikiyor

Bir gün giderim dediğimiz şehirler, sonra yaparım dediğimiz işler, ararım dediğimiz insanlar…

Hepsi hayatın bir köşesinde bekliyor.

İnsan çoğu zaman doğru zamanı beklerken zamanın kendisini tükettiğini fark etmiyor. Çünkü hayatın her şeyi planladığımız gibi ilerleyeceğine inanıyoruz.

Oysa bazı yolculuklara çıkmak için kusursuz bir zamana, bazı hayalleri gerçekleştirmek için herkesin onayına ihtiyacımız yok.

Bazen yalnızca kendimize bir şans vermemiz gerekiyor.

Kendini Sevmek Bencillik Değildir

Kendine zaman ayırmak, herkesten uzaklaşmak veya bazı insanlara hayır demek kötü biri olduğun anlamına gelmez.

İnsanın kendi sınırlarını tanıması, neye ihtiyacı olduğunu bilmesi ve ruhunu yoran şeylerden uzaklaşabilmesi de hayatın önemli bir parçasıdır.

Çünkü kendini sürekli ihmal eden bir insan, bir süre sonra başkalarına verdiği sevgiyi bile hissedemez hâle gelebilir.

Kendine iyi bakmak bir lüks değil, yaşamın gerekliliklerinden biridir.

Belki de Şimdi Kendine Dönme Zamanıdır

Belki uzun zamandır gitmek istediğin bir yere gitmelisin. Belki yarım bıraktığın bir kitabı yeniden açmalı, sevdiğin bir şarkıyı dinlemeli, hiç kimseye açıklama yapmadan biraz yürümelisin.

Belki de artık seni anlamayan insanlara kendini anlatmaya çalışmak yerine, seni gerçekten dinleyen insanlara yer açmalısın.

Unutma, hayat yalnızca yetişmen gereken insanlardan, tamamlaman gereken işlerden ve karşılaman gereken beklentilerden ibaret değil.

Senin de hayallerin, isteklerin ve yaşamak istediğin bir hayat var.

Herkese yetişmek zorunda değilsin. Bazen durmalı, derin bir nefes almalı ve kendine dönmelisin.

Çünkü insanın en büyük kaybı, bir başkasını kaybetmesi değil; başkalarını kaybetmemek uğruna kendisini unutmasıdır.

Belki de artık biraz da kendin için yaşamanın zamanıdır…

Bysair – Hayata, insana ve duygulara dair.