BİRİ BİLSEYDİ İÇİMDEN GEÇENLERİ

BİRİ BİLSEYDİ İÇİMDEN GEÇENLERİ

Birisi bilseydi içimden geçenleri,
Belki bu kadar sessiz kalmazdım.
Belki geceleri yıldızlarla konuşmak yerine,
Bir insanın omzunda dinlenirdim.

Öyle büyük şeyler beklemedim kimseden,
Bir fincan kahvenin yanında samimi bir sohbet,
Ansızın gelen küçük bir mesaj,
Kalabalıkların içinde beni arayan bir çift göz…

İnsan bazen sevilmekten önce,
Birinin aklına gelmek istiyor.
Bir yerde adı geçince hatırlanmak,
Bir şarkı duyulunca özlenmek,
Bir gün eksik kalınca fark edilmek istiyor.

Ben en çok da fark edilmemeye kırıldım.
Varlığımın alışkanlığa dönüşmesine,
Sesimin duyulup sözlerimin anlaşılmamasına,
Yan yana dururken bile uzak kalmamıza…

Bir zamanlar gözlerime bakınca anlardın,
Ne söylemek istediğimi, neye üzüldüğümü.
Şimdi aynı gözlerle karşındayım,
Ama sanki birbirimizi ilk kez görüyoruz.

Ne değişti bilmiyorum.
Belki zaman geçti,
Belki sevgimiz yoruldu,
Belki de biz birbirimizi sevmeyi
Günlük hayatın telaşında unuttuk.

Oysa ben hâlâ küçük şeylerde seni arıyorum.
Yağmur başladığında,
Bir sokak lambası yanıp söndüğünde,
Eski bir şarkının en güzel yerinde…
Adın düşüyor aklıma,
Hiç çağırmadığım hâlde.

Bazen insanın içinde bir mevsim yaşanır,
Dışarıda bahar olsa da.
Çiçekler açar, kuşlar öter,
Ama kalbin bir köşesinde hep sonbahar vardır.
Dökülen yaprakları kimse görmez,
Rüzgârın nereden estiğini kimse bilmez.

Benim de içimde öyle bir mevsim var.
Ne tamamen kış,
Ne de yeniden bahar…
Biraz senin gidişin,
Biraz benim susuşum,
Biraz da hiç gerçekleşmeyen hayallerimiz.

Şimdi sana bir şey sorsam,
Cevabını gerçekten verir misin?
Bir zamanlar benimle kurduğun hayalleri
Hiç hatırlıyor musun?
Yoksa bütün o güzel günler
Sadece benim hatırladığım bir hikâye mi?

Bilmiyorum…

Belki de bazı soruların cevabı yoktur.
İnsan sadece içinde taşır onları.
Bir ömür boyunca aynı cümleyi düşünür,
Ama hiçbir zaman yüksek sesle söyleyemez.

Yine de bilmeni isterim,
Ben yaşadığımız hiçbir güzel ana pişman değilim.
Gülüşünü, sesini, bana bakışını…
Hepsini bir ömrün en güzel hatıraları gibi saklıyorum.

Bir gün beni hatırlarsan,
Sakın yalnızca gidişimi düşünme.
Bir zamanlar senin mutlu olman için
Kendi mutluluğunu bile unutan bir kalp vardı.
Ve o kalp,
Seni gerçekten sevmişti.

Çünkü bazı sevgiler kavuşmakla ölçülmez.
Bazı insanlar hayatından çıksa da
Bir ömür boyunca içinde konuşmaya devam eder.