Gidişinin Ardından Bir Mevsim Geçti

Gidişinin Ardından Bir Mevsim Geçti
Bazı insanlar gider, ama yoklukları hiçbir yere gitmez…

Bir akşam daha çöktü pencereme,
Yağmur yine bildiği yerden başladı.
Sokaklar ıslaktı, şehir sessiz,
Bir tek içimdeki özlem
Hiç susmayı başaramadı.

Sen gittin…
Ama ardından mevsimler değişmedi sanki.
Aynı şarkıda takılı kaldı kalbim,
Aynı sokakta aradı gözlerim seni,
Aynı cümleyi bin kez kurup
Her defasında yarım bıraktım.

Biliyor musun,
İnsan en çok da söyleyemediklerine üzülüyor.
Bir sarılmanın ertelenmesine,
Bir özrün boğazda düğümlenmesine,
Son kez bakarken
Daha uzun bakamamış olmasına…

Ben seni unutmaya çalışmadım aslında,
Yalnızca sensiz yaşamayı öğrendim.
Hatıralarını bir çekmeceye kaldırdım,
Anahtarını da kimsenin bulamayacağı
Bir yere sakladım.

Şimdi bazen bir yağmur kokusunda,
Bazen eski bir şarkının ortasında,
Bazen de sebepsiz yere dalarken
Yeniden karşıma çıkıyorsun.

Ve anlıyorum ki
Bazı ayrılıklar bitmiyor,
Sadece insan alışıyor
İçinde eksik kalan biriyle yaşamaya…

Gidişinin ardından bir mevsim geçti,
Ağaçlar yeniden çiçek açtı,
Şehir yeniden kalabalıklaştı.
Ama benim içimde bir sonbahar var,
Ne kadar zaman geçerse geçsin
Bir türlü bahara ulaşamadı.