Kalbin Bir Yeri Hep Eksik Kalır

Bysair Şiirler | Zamana Direnen Duygular

Bazı akşamlar vardır,
Güneş batar ama içindeki gün bitmez.
Bir şey eksiktir sofranda,
Bir ses, bir nefes, bir zaman…
Adını koyamazsın,
Ama bilirsin; insan bazen
En çok da yokluğun içinde özler.

Bir zamanlar aynı gökyüzüne bakardık,
Aynı yağmura sevinir, aynı düşlere inanırdık.
Dünya kocamandı belki,
Ama birbirimize sığacak kadar küçüktü hayat.
Sonra yollar değişti, mevsimler döndü,
Birimiz hatıra oldu, diğerimiz susmayı öğrendi.

Kimse bilmez,
Bir insanın içinde kaç kez veda ettiğini.
Kaç defa gitmek isteyip kaldığını,
Kaç defa kalmak isteyip sustuğunu…
Dışarıdan bakınca her şey yolunda görünür,
Oysa bazı kalpler,
En güzel günlerinde bile biraz hüzün taşır.

Ben artık anladım;
Her sevgi kavuşmak için gelmiyor dünyaya.
Bazıları bize kendimizi öğretmek için,
Bazıları sabrı, bazıları vedayı…
Bazılarıysa yalnızca bir kez dokunup geçiyor ömrümüzden,
Ama bıraktığı iz, yıllara meydan okuyor.

Yine de küsmüyorum hayata.
Çünkü bir dalın yeniden yeşermesi için
Önce kışa dayanması gerekiyor.
Çünkü en güzel sabahlar bile
Bir zamanlar gecenin karanlığında saklıydı.
Ve insan, bazen en çok kırıldığı yerden
Yeniden inanmayı öğreniyor.

Şimdi dileğim büyük değil;
Biraz iç huzuru, biraz gerçeklik,
Sözüyle kalbi aynı yerde duran insanlar…
Bir de gece başımı yastığa koyduğumda
İçimden hiçbir şeyi saklamak zorunda kalmadığım
O güzel, o sade mutluluk.

Varsın herkes büyük hikâyelerin peşinden koşsun.
Ben artık küçük ama gerçek şeyleri seviyorum:
Bir dostun içten nasılsın deyişini,
Bir annenin duasını,
Yağmurdan sonra toprağın kokusunu,
Ve hiçbir çıkar gözetmeden
Yanında kalmayı bilen bir yüreği…

Çünkü ömür dediğin,
Takvim yapraklarından ibaret değil.
Gerçekten sevdiğin birkaç insan,
Unutamadığın birkaç anı,
Ve bütün kırgınlıklarına rağmen
İçinde koruyabildiğin o küçücük iyilik…

Belki de zenginlik tam olarak budur:
Dünya senden çok şey almış olsa bile
Senin dünyaya kötülükle karşılık vermemendir.

Bir gün herkes susacak, bütün yollar bitecek.
Geriye ne sahip oldukların ne de kazandıkların kalacak.
Yalnızca bir kalbe nasıl dokunduğun,
Bir insanın hayatında nasıl bir iz bıraktığın…

Ve belki de o gün,
Bir yerlerde adın anıldığında
Birinin gözleri dolacak, yüzünde ince bir tebessüm belirecek.

İşte o zaman,
Bu dünyadan yalnızca geçmediğini anlayacaksın.

Yaşamışsın.
Sevmişsin.
Ve bir kalpte, kendine yer açmışsın.

Bysair — Kelimelerin bittiği yerde, kalbin anlattıkları başlar.