HAYAT SANA ÖĞRETSİN

“Kimseye hak ettiğinden fazla değer verme. Çünkü bazı insanlar sevgini değil, onlara ne kadar katlanabileceğini ölçer…”

Hayat bu, güzel insan…
Herkesi kendin gibi sanma.
Her gülen yüzü dost,
Her uzanan eli umut sayma.
Çünkü bu dünyada bazı insanlar,
Yanında yürür gibi yapar,
Ama ilk fırtınada seni yalnız bırakır.

Kimse için kendinden vazgeçme,
Kimsenin sevgisine muhtaç yaşama.
Bir insan seni gerçekten seviyorsa,
Varlığını bahanelere sığdırmaz,
Yokluğunu da sana ceza yapmaz.

Unutma…
Her susan insan güçsüz değildir,
Her giden de kaybetmiş sayılmaz.
Bazen susmak en ağır cevaptır,
Bazen gitmek, kendine duyduğun
En büyük saygıdır.

İnsanlara ikinci bir şans verebilirsin,
Ama aynı yarayı tekrar açmalarına izin verme.
Çünkü affetmek büyüklüktür,
Fakat kendini bile bile incitmek
İyilik değil, kendine haksızlıktır.

Bir gün anlayacaksın…
Herkesi mutlu etmeye çalışırken,
Kendi mutluluğunu nasıl unuttuğunu.
Herkesin derdine koşarken,
Kendi yaralarını nasıl sakladığını.
Ve en çok da,
Seni hiç düşünmeyen insanlar için
Kendini ne kadar yorduğunu.

O yüzden güzel insan…
Az konuş, çok gözlemle.
Her sırrını herkese anlatma.
Her kalabalığı dostluk sanma.
Sana yalnızca işi düşünce gelenleri,
Hayatının başköşesine koyma.

Kırıldığın yerde kalmak zorunda değilsin.
Değer görmediğin kapıyı çalmak,
Sevilmediğin kalpte yer aramak,
Seni anlamayana kendini anlatmak
Zorunda değilsin.

Ve sakın unutma…
İyi insan olmak, herkese katlanmak değildir.
Merhametli olmak, kendini feda etmek değildir.
Sevmek güzeldir, ama insan önce
Kendi kalbine sahip çıkmayı bilmelidir.

Bir gün hayat sana gösterecek,
Kimin gerçekten yanında olduğunu,
Kimin yalnızca işine yaradığın kadar kaldığını.

O gün geldiğinde kimseye kızma.
Sadece öğren, olgunlaş ve yoluna devam et.
Çünkü hayatın en büyük nasihati şudur:
Herkese iyi davran,
Ama kimsenin seni değersiz hissettirmesine
İzin verme.

— Bysair