SENİNLE DEĞİL SENSİZLİĞİNLE KALDIM
Ne gökyüzü değişti, ne mevsimler durdu. İnsanlar yine güldü, sokaklar yine kalabalıktı. Bir tek benim içimde bir şeyler sustu. Sanki hayat devam etti de ben bir yerde kaldım.
Bir zamanlar seni anlatırdım herkese,
Şimdi adını bile anmıyorum kimseye.
Çünkü bazı hikâyeler vardır,
Anlatmaya başladığında yeniden acıtır insanı.
Ben seninle güzel hayaller kurmuştum,
Bir sabah aynı güne uyanmak,
Aynı kahveye uzanmak,
Bir ömrü küçük mutluluklara bölmek istemiştim.
Sen gittin…
Ne gökyüzü değişti, ne mevsimler durdu.
İnsanlar yine güldü, sokaklar yine kalabalıktı.
Bir tek benim içimde bir şeyler sustu.
Sanki hayat devam etti de ben bir yerde kaldım.
Şimdi ne bir mesaj bekliyorum senden,
Ne de yolunu gözlüyorum.
Ama bazen gecenin en sessiz anında
Kendime bile itiraf edemediğim kadar özlüyorum.
Belki de en acısı buydu…
Birlikte yaşayamadığımız günlerin yasını tutmak.
Ve öğrendim ki;
İnsan bazen birini kaybetmez sadece,
Onunla yaşayacağını sandığı bütün geleceği de kaybeder.
Sen gittin, ben kaldım…
Ama inan, en çok da içimdeki seni özledim.
— Bysair
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.
Yorum yap
Yorumlar onaylandıktan sonra yayımlanır.
